Oiso, sowas hod er ja no nia dalebt, der Boanlkramer. Und des mog wos hoaßn, denn er is ja schließlich der Boanlkramer, sozusogn der Tod höchstpersönlich. Er huid de Leid ins Paradies, scho seid Ewigkeiten und die Bayern ghern zu seim Revier. Aber so a sturer Stetzschädl wie da Brandner Kaspar is eahm no nia unterkemma. Da Brandner denkt ja gar net dro da mit zgeh. Boanlkramer. Tod, Ewigkeit? Ja sonst no was! Und überhaupt is er erst 69ge, des is doch koa Alter zum Sterbn! Da Boanlkramer ziagt alle Register und red sis Meil fransig, aber do dadn ned amoi de himmlischen Engelszunga wos hoifa, der Brandner streibt si mit de Fiaß und de Händ und dann holt er a no sein Kerschgeist aussa. A ganz a feurigs Tröpferl, mei Liaba, do konn da Boanlkramer gar ned na sogn. Des Verhängnis nimmt sein Lauf: Der Boanlkramer is der bayerischen Sprach boid nimma recht mächtig und da Brandner hod a ganz a ausgfuxte Idee. Es hoid de Spuikarten viera und kartelt mit dem Boanlkramer ganz einfach ums.. .